No flash player installed on this computer!
Voort, voort, niets te klagen. Zo verhoudt de moderne mens zichtot het eigen lichaam, aldus Midas Dekkers. Drink een borrel, breng jekinderen op de fiets naar school en maak nu en dan een rustigewandeling - veel gezonder dan intensief sporten. F. Ellingmann sprakmet de schrijver-bioloog.
Twitter: lezenpunttv
(36 minuten)
Wie in de catalogus van de Koninklijke Bibliotheek naar publicaties opnaam van Midas Dekkers zoekt, stuit in eerste instantie op eenindrukwekkend aantal vertalingen van titels als Op onderzoek in de natuur, eigenwerk in de vorm van keurige gidsjes over trekvogels en bosleven enzelfs een lesmethode biologie voor het lbo. Laat er geen twijfel overbestaan: Midas Dekkers is bioloog. Maar sindsdien worden denatuurgidsen vervangen door werk waarin Midas eigen, originelepersoonlijkheid en stijl doorklinken, al blijft de bioloog nooit verbuiten beeld.
Midas (eigenlijk Wandert) Dekkers is in 1946 geboren in Haarlem, maargroeide op in Amsterdam, waar hij ook biologie studeerde. Als studentbegon hij te schrijven en al gauw publiceerde hij stukjes over dierenin onder andere NRC Handelsblad, de Volkskrant en de Vara-gids.Hij werkte bij het Zoölogisch Museum en als redacteur bij Het Spectrum,tot het schrijven definitief de boventoon ging voeren. De volstrekteigen - verre van stichtelijke - insteek waarmee hij zijn thema's telijf gaat vormt een organisch geheel met zijn abrupte, plastischestijl. Dezelfde stoere, eigenzinnige toon klinkt door in zijnjeugdboeken, waarvoor hij drie Zilveren Griffels en een Vlag en Wimpelheeft ontvangen. In 1985 schreef hij zelfs hetKinderboekenweekgeschenk:
Houden beren echt van honing?.
Zijn indrukwekkendste boeken zijn echter zonder twijfel
Lief dier(1992), een aangenaam lezend, interessant geïllustreerdcultuurhistorisch reuzenessay over bestialiteit ("Hollandse hondenworden vaker gestreeld dan Hollandse vrouwen of mannen. Alleen dat eneplekje blijft onberoerd. Meestal tenminste.") en De vergankelijkheid(1997), een boek met een vergelijkbare opzet waarin Dekkers zich met denodige smaak verdiept in dood, verval, het onherroepelijkevoortschrijden van de tijd.
Veel succes oogste Dekkers met
De Larf,dat in 2002 verscheen. In het boek richt hij zijn pijlen op kinderen enhun ouders. 'Ik heb het echt aan honderden mensen gevraagd: waaromhebben jullie kinderen? Wat ik aan antwoorden hoor, is eenonsamenhangend gestamel: "Ik vind het wel gezellig, we hadden vroegerthuis ook zo'n leuk gezin, ik kan de gedachte niet verdragen dat hetmet mijn dood afgelopen zou zijn". Dat zijn toch geen echte redenen opgrond waarvan je tweehonderdduizend euro uit gaatgeven.'
Non-fictie 
