Ze schrijft aan een zevendelige misdaadserie die zich in het Wenen afspeelt van het begin van de twintigste eeuw. Zeer gruwelijk, buitengewoon gewelddadig en de misdaad opmerkelijk fraai in beelden gevangen. En in ieder nieuw deel steeds een stapje verder: ‘De mens heeft de neiging om het kwade niet te willen zien.’
Mieke de Loof (Aalst, 1951) won in 2004 voor ‘Duivels offer’ de Hercule Poirotprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. In 2006 volgde haar tweede ‘Ignatzroman’, ‘Labyrint van de waan’. ‘Wrede schoonheid’ is de derde misdaadroman in een cyclus van zeven. Mieke de Loof is sociologe en filosofe.
